Analiza finansowa firmy



  

Analiza wskaźnikowa – sprawności działania, zadłużenia, rynku kapitałowego





Analiza sprawności działania
Wskaźniki sprawności działania, zwane również wskaźnikami aktywności, pozwalają zmierzyć, jak efektywnie firma zarządza aktywami. Ich zadaniem jest pokazanie sprawności wykorzystania poszczególnych pozycji aktywów, a więc pomiar aktywności firmy w zakresie ich wykorzystania. Wśród wskaźników sprawności gospodarowania majątkiem przedsiębiorstwa wyróżnić należy wskaźniki obrotowości aktywów i aktywów trwałych, nazywane również wskaźnikami produktywności. Wyrażają one zdolność majątku przedsiębiorstwa do generowania przychodów.

Wskaźniki obrotowości aktywów
Wskaźnik obrotowości (wykorzystania) aktywów ogółem oblicza się dzieląc roczną sprzedaż przez sumę aktywów trwałych netto i aktywów obrotowych. Wskaźnik ten przedstawia ogólną efektywność wszystkich aktywów łącznie. Jest więc on najbardziej syntetycznym wskaźnikiem z tej grupy. Wskaźnik obrotowości aktywów można interpretować w dwojaki sposób. Po pierwsze, określa on ile obrotów dokonano przeciętnym stanem aktywów do realizacji sprzedaży przez firmę. Po drugie, informuje on, jaką wartość przychodów ze sprzedaży osiągnięto z 1 zł zaangażowanych aktywów. Oczywiste jest, że im wyższą wartość przychodów ze sprzedaży osiąga się z zaangażowanych aktywów, tym efektywność firmy jest wyższa.
Wskaźnik obrotowości aktywów trwałych oblicza się dzieląc wartość sprzedaży w pewnym okresie (np. w roku) przez wartość netto aktywów trwałych. Uzyskany wynik wskazuje, jakie jest wykorzystanie aktywów trwałych, a ściślej mówiąc, jaką wartość przychodów ze sprzedaży przynosi jedna złotówka posiadanego przez firmę majątku trwałego.
Powyższy wskaźnik informuje o tym, ile przychodów ze sprzedaży przypada na jednostkę majątku. Z tego też względu, im wskaźnik obrotowości aktywów trwałych jest wyższy, tym wyższa jest sprawność działania przedsiębiorstwa.

Wskaźnik obrotowości aktywów obrotowych
Ważną grupę wskaźników sprawności gospodarowania stanowią także wskaźniki obrotowości (rotacji) aktywów obrotowych oraz jego składników: zapasów, należności, inwestycji krótkoterminowych.
Wskaźnik obrotowości aktywów obrotowych wskazuje, w jaki sposób firma wykorzystuje aktywa obrotowe (bez krótkoterminowych rozliczeń międzyokresowych kosztów) do generowania przychodów, czyli ile razy "obraca" majątkiem obrotowym, uzyskując przychód ze sprzedaży. Im wyższy wskaźnik, tym lepiej jest zarządzana firma. Nie istnieje jednakże standardowy wskaźnik dla każdej z branż. Poprawny wskaźnik zależy od długości cyklu koninkturalnego, wymogów firmy, obrotu aktywami oraz potrzeb związanych ze sprzedażą.

Wskaźniki obrotowości zapasów
Wskaźnik obrotowości zapasów wyraża relację pomiędzy wartością sprzedaży a wartością zapasów. Określa on, ile razy dokonano obrotu przeciętnym stanem zapasów dla osiągnięcia danej wartości sprzedaży w pewnym okresie (np. kwartale, roku). Zwykle poziom tego wskaźnika z danego okresu porównuje się z okresami przeszłymi lub z poziomem tego wskaźnika wyliczonym dla całej branży lub w innych podobnych firmach.

Odmianą powyższego wskaźnika jest wskaźnik obrotowości zapasów w dniach, który informuje o średniej ilości dni magazynowania zapasów. Jeżeli wartość wskaźnika jest zbyt wysoka to firma ponosi nadmierne koszty z tytułu utrzymywania zapasów w magazynie, natomiast, jeżeli wartość wskaźnika jest zbyt niska świadczy to o niskich kosztach, ale grozi zachwianiem procesów ciągłości produkcji.

Możemy również wyróżnić szereg cząstkowych wskaźników obrotowości zapasów:

    * wskaźnik obrotowości zapasów materiałowych w dniach
    * wskaźnik obrotowości zapasów wyrobów gotowych w dniach
    * wskaźnik obrotowości zapasów produkcji w toku w dniach

Wskaźniki obrotowości należności
Wskaźnik obrotowości należności oblicza się dzieląc przychód ze sprzedaży przez przeciętny stan należności. Wskaźnik ten pozwala ocenić stopień ściągalności należności od odbiorców.
Można również zastosować wskaźnik obrotowości należności w dniach. Wskaźnik ten informuje jak długo firma oczekuje na wpływ środków pieniężnych za sprzedane produkty. Im wskaźnik jest niższy, tym dla firmy jest lepiej. Jeśli wartość wskaźnika jest wysoka, to mówimy, że firma w nadmiernym stopniu kredytuje odbiorców, czego efektem jest wzrost kosztów. Najlepiej jest wówczas, gdy wszystkie transakcje ze sprzedaży regulowane są od razu gotówkowo.

Analiza zadłużenia
Działalność przedsiębiorstwa oraz jego zasoby mogą być finansowane kapitałami własnymi lub obcymi. Rozpoznanie źródeł finansowania, ich struktury i efektywności przedstawiają wskaźniki wspomagania finansowego (zadłużenia). Są nimi:

    * wskaźnik ogólnego zadłużenia,
    * wskaźnik udziału kapitału własnego w finansowaniu majątku,
    * wskaźnik relacji zobowiązań do kapitałów własnych,
    * wskaźnik pokrycia majątku trwałego zobowiązaniami długoterminowymi.

Wskaźnik ogólnego zadłużenia określa udział kapitałów obcych w finansowaniu majątku przedsiębiorstwa.
Zbyt wysoka wartość wskaźnika świadczy o dużym ryzyku działalności gospodarczej. Według analityków kredytowych wielkość wskaźnika powinna oscylować w przedziale 57-67%. W praktyce oznacza to, że kapitał własny powinien być dwukrotnie wyższy niż kapitał obcy.
Wskaźniki: udziału kapitału własnego w finansowaniu majątku i zadłużenia kapitału własnego
Tendencję rosnącą wskaźnika udziału kapitału własnego w finansowaniu majątku oceniamy jako pozytywną, gdyż ryzyko finansowe działalności przedsiębiorstwa obniża się. Niższy poziom tego wskaźnika świadczy o malejącym udziale kapitałów własnych w finansowaniu działalności gospodarczej przedsiębiorstwa. Ryzyko działalności rośnie, ale przedsiębiorstwo z tytułu mechanizmu dźwigni finansowej, może osiągać dodatkowe korzyści.
Uzupełnieniem poprzedniego wskaźnika jest wskaźnik relacji zobowiązań ogółem do kapitałów własnych (wskaźnik zadłużenia kapitału własnego).
Wskaźnik ten określa relację zaangażowania kapitału obcego w stosunku do kapitału własnego. W małych i średnich przedsiębiorstwach uznaje się za wartość optymalną proporcję 3:1. Dla dużych firm relacja ta powinna wynosić 1:1. Są to wartości przyjmowane np. przez wielu analityków bankowych.
Diagnoza wynikająca z analizy struktury zadłużenia ma decydujące znaczenie w przyznawaniu kredytów. Banki zwracają baczną uwagę na możliwość zwrotu pożyczonych pieniędzy. Do tej oceny służą wskaźniki określające zdolność przedsiębiorstwa do obsługi długu.

Wskaźniki pokrycia zobowiązań odsetkowych i pokrycia zobowiązań nadwyżką finansową
Ważną cechą wypłacalności przedsiębiorstwa jest zdolność spłaty odsetek. Można ją ocenić przy pomocy wskaźnika pokrycia zobowiązań odsetkowych.
Wskaźnik ten określa obciążenia przedsiębiorstwa spłatą odsetek. Informuje ile razy większe odsetki w stosunku do obecnie płaconych przedsiębiorstwo byłoby w stanie zapłacić. Im większa wartość wskaźnika, tym mniejsze ryzyko ponosi wierzyciel.
Wadą tego wskaźnika jest m.in. fakt, że nie są uwzględniane spłacane kredyty.
Zdolność firmy w zakresie obsługi zadłużenia można ilustrować przy pomocy wskaźnika pokrycia zobowiązań nadwyżką finansową. Umożliwia on ocenę przedsiębiorstwa w zakresie regulowania całości zobowiązań nadwyżką. Sposób obliczania wskaźnika przedstawiono obok.
Wzrost wskaźnika świadczy o poprawie sytuacji finansowej przedsiębiorstwa.

Wskaźniki pokrycia długu I i II
Do określenia wiarygodności kredytowej przedsiębiorstwa wykorzystuje się wskaźnik pokrycia obsługi długu I. Wskaźnik ten informuje, ile razy zysk z działalności przedsiębiorstwa pokrywa roczne raty długu długoterminowego i naliczane od niego odsetki. Jego wysokość zależy od kondycji finansowej firmy. Za minimalną wartość przyjmuje się poziom 1,2. Im wskaźnik jest wyższy tym wypłacalność firmy w stosunku do wierzycieli jest wyższa.
Bardziej uzasadnione jest liczenie wskaźnika pokrycia długu II przy uwzględnieniu zysku netto. Minimalny poziom tego wskaźnika wynosi 1. Im jest on wyższy tym wypłacalność przedsiębiorstwa jest wyższa. Bardzo często wskaźnik tej jest wykorzystywany przez banki do oceny zdolności kredytowej przedsiębiorstwa.
Wskaźniki charakteryzujące stan zadłużenia firmy i możliwości jej spłaty informują o efektywności wykorzystania kredytów bankowych. W powiązaniu ze wskaźnikami płynności finansowej, wskaźniki zadłużenia pozwalają określić wiarygodność finansową przedsiębiorstwa w stosunku do swych kredytobiorców.

Wskaźniki rynku kapitałowego
Wskaźniki rynku kapitałowego służą jako podstawa oceny efektywności finansowej jednostki gospodarczej przez jej współwłaścicieli i potencjalnych nabywców akcji (udziałów). Celem ustalenia tych wskaźników jest wyrobienie sobie poglądu w zakresie opłacalności lokowania kapitałów w konkretnej jednostce gospodarczej, w porównaniu z możliwością innych lokat na rynku kapitałowym.
Pierwszym wskaźnikiem z tej grupy jest wskaźnik zysku na jedną akcję (earnings per share, EPS). Wskaźnik ten wyraża skalę potencjalnych korzyści współwłaścicieli, ponieważ możliwość dywidendy zależy od wielkości zysku netto. W przypadku stosowania tego wskaźnika do porównań z innymi firmami, niezbędne jest uwzględnienie w obliczeniach tego, że nominalna wartość akcji (udziałów) nie jest jednakowa. Poziom wskaźnika można rozpatrywać, biorąc pod uwagę wartość nominalną akcji (udziałów), ich ceny rynkowe (o ile są przedmiotem obrotu wtórnego) oraz stopę inflacji występującą w danym roku.
Kolejnym wskaźnikiem z tej grupy jest wskaźnik relacji ceny do zysku na jedną akcję. Wskaźnik ten może być wykorzystywany do porównywania danych dotyczących różnych jednostek gospodarczych, pod kątem opłacalności lokaty kapitałów. Wzrost wskaźnika z punktu widzenia interesów jednostki gospodarczej jest zjawiskiem pozytywnym – oznacza to, że potencjalni nabywcy akcji są skłonni kupować je po cenach relatywnie wyższych, niż uzasadnia to tempo wzrostu zysku netto na jedną akcję.
Wskaźnikiem wyrażającym udział dywidendy w osiągniętym zysku netto jest wskaźnik stopy wypłat dywidendy.
Na poziom wskaźnika stopy wypłat dywidendy największy wpływ mają decyzje akcjonariuszy podjęte na Walnym Zgromadzeniu o podziale zysku. Im wskaźnik jest wyższy, tym korzyści akcjonariuszy są większe. Obniżenie wskaźnika świadczy o tym, że większa część zysku zostaje zakumulowana w kapitałach własnych firmy.
Poziom i zmiany wskaźnika stopy wypłat dywidendy mogą być oceniane z dwóch punktów widzenia, a mianowicie:

    * interesu doraźnego, który polega na oczekiwaniu maksymalnie wysokich wypłat dywidendy,
    * interesu perspektywicznego, który polega na ograniczeniu wypłat dywidendy w celu zwiększenia części zysku netto, która jest przeznaczona na cele rozwojowe spółki.




Strona główna

Pojęcie, przedmiot, rodzaje i metody analizy finansowej

Analiza wstępna bilansu i rachunku wyników cz.1

Analiza wstępna bilansu i rachunku wyników cz.2

Analiza wskaźnikowa: rentowności i płynności finansowej

Analiza wskaźnikowa – sprawności działania, zadłużenia, rynku kapitałowego

Rachunek przepływów pieniężnych

Metoda pośrednia rachunku przepływów pieniężnych

Metoda bezpośrednia rachunku przepływów pieniężnych

Formuła progu rentowności

Wartość pieniądza w czasie

Rachunek opłacalności inwestycji

Analiza wartości dla akcjonariuszy krok po kroku

Copyright © 2010 - 2013